Nazwa polska: gnidosz rozesłany
Nazwa łacińska: Pedicularis sylvatica L.
Rodzina: Orobanchaceae – zarazowate
Status i ochrona prawna:
Kategoria zagrożenia na Lubelszczyźnie: CR
Kategoria zagrożenia w Polsce: VU
Ochrona prawna: ochrona ścisła
 |
Morfologia i biologia Gatunek półpasożytniczy wysokości 5-20 cm. Łodyga główna wzniesiona, łodygi boczne rozesłane lub podnoszące się. Liście w zarysie lancetowate, pierzastodzielne o odcinkach jajowatych, pierzatoklapowanych. Kwiatostan luźny, skąpokwiatowy. Kwiaty wyrastają w kątach liści na krótkich szypułkach. Korona grzbiecista, różowa lub purpurowa, długości do 20 mm. Warżka 3-łatkowa. Roślina kwitnie w maju, rozmnaża się przez nasiona (Piękoś-Mirkowa, Mirek 2006). |
|
Siedlisko Rośnie na mokrych, kwaśnych łąkach, zwłaszcza bliźniczkowych, na torfowiskach niskich i przejściowych. Czasami spotykana w szuwarach wielkoturzycowych i na wrzosowiskach. Preferuje gleby kwaśne lub bardzo kwaśne. Jest gatunkiem charakterystycznym niżowych i podgórskich zbiorowisk muraw bliźniczkowych Violion caninae i zespołu Nardo-Juncetum squarrosi. Rozmieszczenie geograficzne Roślina o zasięgu subatlantyckim, spotykana w zachodniej i środkowej Europie. W Polsce osiąga wschodnią granicę zasięgu (Piękoś-Mirkowa, Mirek 2006).
Występowanie w Polsce i na Lubelszczyźnie W Polsce gatunek rozpowszechniony w zachodniej części kraju. W rejonach wschodnich rzadki i zanikający. Na Lubelszczyźnie podawany w latach 70. XX wieku z kilku stanowisk na Płaskowyżu Tarnogrodzkim (Kotlina Sandomierska). W ostatnich latach notowany na 3 stanowiskach w Starym Lipowcu koło Biłgoraja, w Zamchu i Majdanie Sieniawskim
Liczebność populacji Populacje liczą po kilkanaście osobników
Zagrożenia i wskazania ochronne Gatunkowi zagraża przede wszystkim osuszanie łąk i zaniechanie ich użytkowania. |
 |
Źródła informacji
Informacje ustne od:
Wiaczesław Michalczuk
Dane publikowane
Piękoś-Mirkowa H., Mirek Z. 2006. Flora Polski. Rośliny Chronione. Multico Oficyna Wydawnicza. Warszawa.
