Nazwa polska: mieczyk dachówkowaty
Nazwa łacińska: Gladiolus imbricatus L.
Rodzina: Iridaceae – kosaćcowate
Status i ochrona prawna:
Kategoria zagrożenia na Lubelszczyźnie: VU
Kategoria zagrożenia w Polsce: NT
Ochrona prawna: ochrona ścisła
 |
Morfologia i biologia Bylina wysokości do 80-100 cm z podwójną bulwą. Łodyga pojedyncza, zaopatrzona w 2-4 pochwiaste liście, szablaste w kształcie. Długość liści dochodzi do 25 cm, szerokość do 2 cm. Kwiatostan jednostronny, groniasty. Kwiaty ciemnoróżowe do purpurowych, duże, pojawiające się w lipcu. Owocem jest torebka wypełniona oskrzydlonymi nasionami (Piękoś-Mirkowa, Mirek 2006). |
|
Siedlisko Mieczyk rośnie na łąkach świeżych i wilgotnych, często na obrzeżach wilgotnych zarośli i lasów. Jest gatunkiem charakterystycznym zbiorowisk wilgotnych łąk z rzędu Molinietalia.
Rozmieszczenie geograficzne Gatunek środkowoeuropejski, spotykany od środkowej Europy po Ural (Piękoś-Mirkowa, Mirek 2006, Zając, Zając 2009).
Występowanie w Polsce i na Lubelszczyźnie W Polsce gatunek rozpowszechniony na terenie całego kraju. W województwie lubelskim podawany licznych stanowisk, głównie z regionów nizinnych. Obecnie znany zaledwie z kilku stanowisk: z rezerwatów Torfowisko Sobowice i Wieprzec, z Poleskiego Parku Narodowego, z łąk nad Huczwą koło Tyszowiec, Tanwią w okolicach Olchowca, Bugiem w okolicach Dubienki oraz z okolic Dąbrowy Tarnawackiej.
Liczebność populacji Populacje liczą zazwyczaj od kilku do kilkudziesięciu osobników, choć zdarzają się mniejsze, np. w Dąbrowie Tarnawackiej k. Tomaszowa Lubelskiego, gdzie w 2019 roku obserwowano zaledwie 1 pęd.
Zagrożenia i wskazania ochronne Mieczykowi dachówkowatemu zagrażają przede wszystkim zmiany w użytkowaniu łąk, np. osuszanie, zarzucanie koszenia, rekultywacja, zalesianie czy zabudowywanie. Niektóre populacje są chronione w formie rezerwatów przyrody, np. rezerwat “Wieprzec” koło Zamościa czy “Torfowisko Sobowice” koło Chełma. Rośnie także na terenie Poleskiego Parku Narodowego. Najobfitsze stanowiska zasługują na objęcie ochroną. |
 |
Źródła informacji
Informacje ustne od:
Wiaczesław Michalczuk
Dane publikowane
Piękoś-Mirkowa H., Mirek Z. 2006. Flora Polski. Rośliny Chronione. Multico Oficyna Wydawnicza. Warszawa.
