ożota zwyczajna

 

Nazwa polska: ożota zwyczajna

Nazwa łacińska: Linosyris vulgaris

Rodzina: Asteraceae (Compositae) – astrowate złożone

 

Status i ochrona prawna:

Kategoria zagrożenia na Lubelszczyźnie: EN

Kategoria zagrożenia w Polsce: VU

Ochrona prawna: ochrona całkowita

 

Morfologia i biologia

Bylina o wysokośći do 70 cm. Pod ziemią występuje grube kłącze. Łodyga wzniesiona, naga, gęsto ulistniona, rozgałęziająca się tylko górą w obrębie kwiatostanu. Liście równowąskie o szerokości 1-3 mm. Górne liście drobne, ostro zakończone, o szorstkich brzegach i przeważnie przylegające do łodygi. Żółte kwiaty zebrane w koszyczki, tworzące na szczycie łodygi baldachogrono. Okrywa koszyczków złożona z wąskich, ostrych i miękko owłosionych listków rosnących w kilku szeregach. Listki są zielonkawe i mają odgięte szczyty. Owoc to owłosiona niełupka z puchem kielichowym o włoskach różnej długości.

Kwitnie od lipca do września.

 

Siedlisko

Roślina związana z murawami kserotermicznymi i ciepłolubnymi zaroślami. Rośnie na suchych oświetlonych zboczach na glebach zasobnych w węglan wapnia. Jest gatunkiem charakterystycznym klasy Festuco-Brometea.

Rozmieszczenie geograficzne

Występuje w Europie, zachodniej Azji i północnej Afryce.

Występowanie w Polsce i na Lubelszczyźnie

Ożota jest podawana z kilkudziesięciu stanowisk na terenie Polski, głównie z Lubelszczyzny, Roztocza i Małopolskiego Przełomu Wisły oraz Pomorza Zachodniego i Wielkopolski.

Liczebność populacji

Na ogół występuje w populacjach liczących kilkadziesiąt kęp.

Zagrożenia i wskazania ochronne

Zagrożeniem jest zarastanie muraw kserotermicznych przez drzewa i krzewy oraz niszczenie siedlisk przez człowieka.

 

Źródła informacji

Zając, A., Zając, M. (Eds.), 2001, Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Distribution Atlas of Vascular Plants in Poland.