Nazwa polska: groszek wschodniokarpacki
Nazwa łacińska: Lathyrus laevigatus (Waldst. & Kit.) Gren.
Rodzina: Fabaceae – bobowate
Status i ochrona prawna:
Kategoria zagrożenia na Lubelszczyźnie: NT
Kategoria zagrożenia w Polsce: NT
Ochrona prawna: ochrona ścisła
 |
Morfologia i biologia Kłączowa bylina o wysokości do 60 cm. Łodyga kanciasta i niemal cała ulistniona. Liście o krótkich ogonkach, parzystopierzaste, złożone z 3-5 par eliptycznych listków, zakończone krótkim kończykiem. Kwiaty na długich szypułkach, zwisające, zebrane w jednostronny, wielokwiatowy kwiatostan. Korona jasnożółta, z ciemnymi żyłkami, z czasem brunatniejąca. Kwitnienie w czerwcu (Piękoś-Mirkowa, Mirek 2006). |
|
Siedlisko Rośnie w widnych grądach, zaroślach, niekiedy na łąkach i w zbiorowiskach okrajkowych.
Rozmieszczenie geograficzne Gatunek środkowoeuropejski, spotykany od środkowej i północno-wschodniej Europy po góry Półwyspu Bałkańskiego (Piękoś-Mirkowa, Mirek 2006, Zając, Zając 2009).
Występowanie w Polsce i na Lubelszczyźnie W Polsce roślina rzadka, notowana we wschodniej części kraju od Suwalszczyzny po Bieszczady. Na Lubelszczyźnie groszek wschodniokarpacki znany jest z rozproszonych stanowisk głównie we wschodniej części regionu. W ostatnich latach potwierdzony w Kornelówce, Na Białej Górze koło Tomaszowa Lubelskiego, w Lipsku Polesiu i w Roztoczańskim Parku Narodowym. Liczebność populacji Populacje liczą od kilkunastu do kilkuset osobników. Zagrożenia i wskazania ochronne Gatunkowi zagrażają zmiany w składzie drzewostanów. Niewielkie populacje mogą ulec zniszczeniu podczas prac leśnych. Zagrożeniem dla roślin jest także zgryzanie przez zwierzęta. Niektóre populacje zabezpieczone są w formie rezerwatów, użytków ekologicznych lub w Roztoczańskim Parku Narodowym. |
 |
Źródła informacji
Informacje ustne od:
Bogusław Radliński
Jan Kucharzyk
Dane publikowane
Piękoś-Mirkowa H., Mirek Z. 2006. Flora Polski. Rośliny Chronione. Multico Oficyna Wydawnicza. Warszawa.
