oleśnik górski

Fot. Piotr Chmielewski

Nazwa polska: oleśnik górski

Nazwa łacińska: Libanotis pyrenaica (L.) Bourg.

Rodzina: Apiaceae – selerowate

 

Status i ochrona prawna:

Kategoria zagrożenia na Lubelszczyźnie: VU

Rys. Marta Sapko

Morfologia i biologia

Dwuletnia roślina wysokości do 120 cm. Łodyga pełna, dołem okryta resztkami obumarłych liści, bruzdkowana, lekko owłosiona, górą rozgałęziona. Liście podłużne, podwójnie pierzasto złożone (Libanotis sibirica ma liście pojedynczo pierzasto złożone). Listki ostatniego rzędu jajowate, w nasadzie klinowate, pierzasto wcinane, zaostrzone. Kwiaty białe, zebrane w liczne, niewielkie baldachy. Pokrywy i pokrywki równowąskie, na brzegach owłosione. Kwitnie od lipca do września. Rozmnaża się przez nasiona (Szafer i in. 1986).

Siedlisko

Rośnie w zaroślach, brzegach lasów, na skałkach i w murawach kserotermicznych. Czasami wnika w zbiorowiska wtórne – przydroża, nieużytki, nasypy kolejowe.

 

Rozmieszczenie geograficzne

Gatunek środkowoeuropejski, występuje od Półwyspu Iberyjskiego po Środkową Syberię (Zając, Zając 2009).

 

Występowanie w Polsce i na Lubelszczyźnie

W Polsce gatunek spotykany na rozproszonych stanowiskach na terenie całego kraju – najczęściej na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej i Wyżynie Śląskiej. W województwie lubelskim podawany z kilkunastu stanowisk. Obecnie znany z okolic Gródka nad Bugiem i doliny Wieprza z okolic Tarnogóry i Latyczowa

 

Liczebność populacji

Populacje liczą po kilkadziesiąt-kilkaset osobników. 

 

Zagrożenia i wskazania ochronne

Stanowiskom zagraża zaorywanie nieużytków oraz opanowywanie siedlisk przez gatunki inwazyjne i ekspansywne, jak nawłoć kanadyjska Solidago canadensis czy trzcinnik piaskowy Calamagrostis epigejos.

Opracował: Wiaczesław Michalczuk

 

Źródła informacji

Informacje ustne od:

Anna Cwener

 

Dane publikowane

Cwener A., Sudnik-Wójcikowska B. 2012. Flora Polski: Rośliny kserotermiczne. Multico Oficyna Wydawnicza.

Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. 1986. Rośliny Polskie. PWN, Warszawa.