kosatka kielichowa

Siedlisko

Na niżu, kosatka kielichowa występuje na podmokłych łąkach i torfowiskach. W Tatrach występuje aż po piętro halne. Jest wapieniolubna, rośnie na glebach eutroficznych powstałych z wietrzenia skał węglanowych. Gatunek charakterystyczny dla żyznych niskoturzycowych torfowisk niskich Caricetalia davallianae.

Rozmieszczenie geograficzne

Gatunek środkowoeuropejski (Zając, Zając 2009). Występuje od Półwyspu Iberyjskiego po europejską, centralna część Rosji.  Jest też uprawiana w wielu krajach świata.

Występowanie w Polsce i na Lubelszczyźnie

Występuje w rozproszeniu na terenie całego kraju, głównie w pasie Karpat, a także na niżu: w Wielkopolsce, na Nizinie Śląskiej, Wyżynie Małopolskiej i Lubelskiej, na Kujawach oraz w północno-wschodniej części kraju.

Na Lubelszczyźnie znana w przeszłości z kilkudziesięciu stanowisk. Obecnie podawana z terenu Poleskiego Parku Narodowego, torfowisk w dolinach Siniochy, Sieniochy i Łabuńki, Skomoroch Małych oraz zboczy doliny Wisły w okolicach Mięćmierza i rezerwatu Skarpa Dobrska. 

Liczebność populacji

 W ostatnich dziesięcioleciach w skali kraju obserwuje się spadek liczby stanowisk. Na Lubelszczyźnie populacje liczą od kilkuset osobników na torfowiskach w dolinie Sieniochy, kilkudziesięciu w okolicach Mięćmierza, po kilka osobników w Skomorochach Małych i w rezerwacie Skarpa Dobrska.

Zagrożenia i wskazania ochronne

Jej stanowiska na niżu są zagrożone przede wszystkim z powodu zaniku siedlisk na skutek zmian stosunków wodnych i osuszania torfowisk. Do zaniku siedlisk prowadzą także zmiany sukcesyjne zachodzące na nieużytkowanych (nie koszonych) torfowiskach, brak ekstensywnego użytkowania prowadzi do ekspansji trzciny pospolitej, a w późniejszym stadium do zarastania torfowiska wierzbami. Niekiedy przesuszone wilgotne łąki i torfowiska są zaorywane i zamieniane na pola uprawne.  W celu zachowania gatunku na jego stanowiskach należałoby wykonywać zabiegi ochrony czynnej.