przygiełka brunatna

Nazwa polska: przygiełka brunatna

Nazwa łacińska: Rhynchospora fusca (L.) W. T. AITON 

Rodzina: Cyperaceae – ciborowate

 

Status i ochrona prawna: 

Kategoria zagrożenia na Lubelszczyźnie: CR

Kategoria zagrożenia w Polsce: EN

Ochrona prawna: ochrona ścisła

 

Morfologia i biologia

Bylina wysokości do 35 cm z długimi rozłogami. Pędy zakończone są główkowatymi kwiatostanami o długich podsadkach. Kwitnienie w lipcu i sierpniu, najintensywniej przy dużej wilgotności podłoża (Herbichowa i in. 2014).

 

Siedlisko 

Roślina spotykana w wilgotnych obniżeniach śródwydmowych oraz na torfowiskach przejściowych i brzegach jezior (Herbichowa i in. 2014).

 

Rozmieszczenie geograficzne 

Gatunek o amfiatlantyckim typie zasięgu. W Europie spotykany głównie w północno – zachodniej części regionu. Poza tym w rozproszeniu w Ameryce Północnej (Herbichowa i in. 2014).

 

Występowanie w Polsce i na Lubelszczyźnie

W Polsce roślina znana ze stanowisk zlokalizowanych głównie w północnej i południowo-zachodniej części kraju. Rzadziej notowany na Wyżynie Śląskiej i w Kotlinie Sandomierskiej (Herbichowa i in. 2014). W woj. lubelskim po 2000 roku gatunek obserwowano jedynie na 1 stanowisku w rezerwacie przyrody “Obary” koło Biłgoraja.

 

Liczebność populacji 

Na stanowisku obserwowano kilka-kilkanaście osobników przygiełki brunatnej.

 

Zagrożenia i wskazania ochronne

Gatunkowi zagraża przesuszenie siedliska oraz wkraczanie gatunków drzewiastych na torfowisko.

 

Źródła informacji

 

Informacja ustna od:

Wiaczesław Michalczuk

 

Dane publikowane:

Herbichowa M., Rosadziński S. 2014. Przygiełka brunatna Rhynchospora fusca (W:) Kaźmierczakowa R., Zarzycki K., Mirek Z. (red.) Polska Czerwona Księga Roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Kraków, s. 686-689.